[ عشرهء مبشّره ] اگر گويى كه : دلالت بر امامت ثلاثه مىكند آنچه مشهور است در ميان مردم كه : خلفاء ثلاثه از جمله عشره‌اند كه بشارت داده است ايشان را رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به بهشت . وجه دلالت آنكه : ايشان اگر كاذب بودند در دعواى امامت هرآينه از اهل نار بودند و اهل نار بودن باطل است به اين روايت ، پس كاذب بودن ايشان هم باطل خواهد بود . مىگويم كه : عمده كه روايت كرده و روايت بشارت را سعيد بن زيد و عبد الرحمن بن عوف است ، و اين دو از جمله عشره‌اند ، پس ايشان جلب كرامت مىكنند از روايت مذكوره . و اين متهم بودن سبب عدم اعتبار روايت ايشان است . اگر فرض كنيم كه مناقشه در عدالت ايشان نيست ، و ممكن است كه غرض كل واحد از اين دو كرامت خود تنها يا با بعض از جماعت كه مذكور است در روايت باشد از روايت كردن و ضم كردن تتمهء عشره به واسطهء تقويت روايت باشد ، و به سبب تعلق غرض بعضى به صدق روايت به اعتبار اشتمال آن بر بعضى و بعضى ديگر به اعتبار اشتمال بر بعض ديگر قوى شده باشد دواعى بر